من از ۱ ماهگی تا ۱۹ سالگی توی شهری بزرگ شدم که هیچ فامیلی توش نداشتیم غیر از دخترعمم
و در تمام طول این سال ها خاطرات خیلییی شیرین و جذابی دارم از فامیلامون که از شهرای دیگه میومدن و چند روز خونمون میموندن. و یا وقتایی که ما میرفتیم و چندروز مهمون فامیل میشدیم.
بنظرم بهترین شیوه ی مهمونی همینه واقعا :))
واقعا چند روز معاشرت خیلییییی بهتر از یک شبه
صبحونه خودن دورهمی با چشمای پفی خیلییییی بیشتر میچسبه تا یه شام مفصل با کلی اداب و رسوم و تعارفات خوردن
برا همین واقعا دوست دارم یه جایی زندگی کنم که هر کی خواست بیاد خونم ، با چمدون لباس راحتی و مسواکش بیاد ♡_♡
پ.ن : الان اومدیم قم خونه ی داییم و فرداهم داریم میریم کرج خونه ی عموم دوروز بمونیم ♡_♡
پ.ن : از این جور مهمونی هارو تا حالا تجربه نکردید خیلی غصه بخورید واقعا :))
پ.ن : الان یواشکی رفتم از سر یخچال خونه داییم شیرینی برداشتم خوردم . وقتی بهم شیرینی تعارف کردن اونقدر بهم نچسبید که این یواشکیه چسبید :))
اون شیرینیه رو درک میکنممم
عااییییی بود :))